Als ik terug denk aan mijn leven, aan het moment dat ik voor het eerst iets wonderlijks heb meegemaakt, een ervaring die indruk op mij gemaakt heeft, iets onverklaarbaars, geluk .... toeval.... óf een ingrijpen van hoger hand, dan moet ik denken aan iets dat mij is overkomen toen ik een jaar of 7 á 8 oud was. We hadden vakantie en verveelden onszelf. Als gezin waren we in het weekend daarvoor, met mijn vader, of mijn moeder erbij was weet ik niet meer, wezen wandelen op de st. Jansberg, bij de Plasmolen. Wij hadden daardoor het plan gevat om hier samen wéér naar toe te gaan. Aangezien mijn vader was werken en mijn moeder geen tijd had, besloten we dus maar te gaan lopen .......

Het was op een prachtige vrijdag in mei 2007, de 18de om precies te zijn, enkele dagen na mijn 48ste verjaardag. Wilma en ik waren toen drie jaar gescheiden en ik had niet lang daarvoor het besluit genomen om weer terug te keren naar "Huis", het Huis van God, de Gemeente en had mijn relatie met de Here Jezus weer nieuw Leven ingeblazen. Ik had ook pas weer een motor aangeschaft, een Yamaha XJ900 Diversion. Ik had die vrijdag vrij genomen om lekker gaan touren met de motor in het Eifel-gebergte in Duitsland, dat vanaf Nijmegen, zo'n 250 km rijden is. De route naar- en de tocht in het Eifel-gebergte had ik thuis natuurlijk al voorbereid, aangemaakt en opgeslagen in mijn Garmin Zumo Navigatie systeem.

Het was 2014, een speciale periode in mijn leven waar ik een jaar lang, als vrijwilliger mocht dienen in Israël bij een lokale hulporganisatie. In 2014 was ik werkzaam bij Getronics en had een Sabbatical opgenomen. Deze hulporganisatie richtte zich vooral op de armste onder de armen zoals de vele emigranten die "Aliah" hebben gemaakt en "uit de volken" terug naar huis, Israel zijn gekomen maar ook veel Holocaust survivors, een groep ouderen die de vernietigingskampen van de tweede wereldoorlog hebben overleefd, een groep die steeds kleiner wordt. Ik hield me vooral bezig met de inkopen, het samenstellen en de distributie van de voedselpakketten.

Het was op een mooie zomerdag in 2014 toen ik werkzaam was bij een hulporganisatie in Israel. We hadden in die tijd ook enkele gasten bij ons te logeren, Rosa, een vertegenwoordiger van een sponsor gemeente uit Duitsland en mijn zusje Hadassa en haar man. Het was Sabbat en we hadden besloten om met de gasten naar de Messiaanse gemeente in Isyfia op de berg Carmel te gaan, Kehilat HaCarmel. Vanuit Afula naar het Carmelgebergte was een rit van ongeveer 50 Min.

Als ik achterom kijk, met de gedachte hoe geweldig een geloofsleven en wandel met mijn Jezus is, komen er ook twee belevenissen met een Portemonaie naar boven waar ik Zijn Stem en leiding heel bijzonder heb ervaren. De eerste belevenis zal in 1992 zijn geweest, toen we met het hele gezin, met mijn schoonouders op vakantie waren in Oost-Duitsland. We stonden op een camping dicht bij Berlijn in de bossen en bij water. Er was daar van alles te doen, en zo hadden we op die middag besloten om te gaan wandelen in het bos. Nadat we enkele kilometers hadden gelopen over een heuvelachtig pad kwam ik tot de ontdekking dat mijn portemonaie niet meer in de zak zat waar ik hem zou verwachten.